|
Hoogsensitief
(HSP: high sensitive persons)
Bij wie komt dit voor en
hoe ga je ermee om?
Gevoeligheid bestaat er uit dat je meestal zonder dat je daarvan bewust
bent, beïnvloed wordt door de lichamelijke- en psychische toestand van
andere mensen met wie je omgaat.
Vaak zijn het mensen met groter interesse voor dieren, natuur, religie
en paranormale zaken.
Gevoelige mensen moeten zich niet terug trekken maar begrijpen wat het
is, weten hoe het komt dat ze zo gevoelig zijn, hoe ze daarmee om kunnen
gaan en wat ze kunnen doen er minder last van te hebben.
Gevoelige mensen zijn vaak mensen die anderen willen helpen.
Beschrijving
Hoogsensitieve kinderen
nemen veel waar. Ze herkennen de kleinste veranderingen en details,
bijvoorbeeld een poster in het klaslokaal die verhangen is. Zowel thuis
als op school observeren ze voortdurend. Om goed te kunnen zien wat er
gebeurt, nemen ze meestal niet direct actief deel aan een situatie, ze
staan liever eerst op enig afstand toe te kijken. Ook in situaties met
sociale interactie zijn ze oplettend. Ze weten bijvoorbeeld precies te
benoemen wat er in een bepaalde situatie gebeurd is, ook als dat
inmiddels heel lang geleden is. Op school observeren ze bijvoorbeeld
nauwkeurig welke kinderen de neiging hebben om fel te reageren. Ze weten
precies wat ze bij deze kinderen beter kunnen laten, om niet zelf met
die felle reactie geconfronteerd te worden. Ze denken diep na over
oorzaak en gevolg.
Er zijn twee aspecten kenmerkend voor een hoogsensitief kind:
- de neiging veel op
te merken
- diep te
reflecteren alvorens te handelen
Door de combinatie van
beide aspecten kan een hoogsensitief kind angstig lijken. Wanneer op
school wordt verteld over een heftige storm in Frankrijk waarbij
caravans geraakt werden door vallende bomen en een persoon daardoor is
overleden, denkt het kind daar diep over na en betreft het gebeuren op
zijn eigen situatie. ‘s Avonds in bed komen de tranen: het kind wil niet
op vakantie, want stel je voor dat ook op onze caravan een boom valt,
zijn we dan allemaal dood? In feite is vooral sprake van behoedzaamheid,
omdat het kind weet wat er allemaal kan gebeuren.
Hoogsensitieve kinderen voelen zich het meest op hun gemak bij
volwassenen die voortdurend rustig en oprecht met hen omgaan. Dan durven
ze zichzelf te laten zien en blijken het spontane, communicatieve,
sociale, creatieve en intelligente kinderen die veel te vertellen
hebben. Verhef je regelmatig je stem, reageer je wel eens boos of heb je
de neiging steeds weer te corrigeren, waardoor nadruk komt te liggen op
dat wat niet goed gaat dan zal een hoogsensitief kind zich onvoldoende
veilig bij je voelen (doe eens normaal, je werk is niet netjes genoeg).
Hoogsensitieve kinderen koppelen een sterke emotionele beleving aan de
dingen die ze opmerken. Op een bepaalde manier hebben ze dat nodig. Want
door het ervaren van een innerlijke reactie heeft dat wat ze waarnemen
waarde en betekenis voor hen. Ze kunnen indrukken pas plaatsen wanneer
ze weten wat deze gevoelsmatig voor hen betekenen. Iedere indruk moet
iets losmaken, of dat nu vreugde, verdriet, afschuw, schrik, angst,
verbazing, verwondering of wat dan ook is. Daarom zoeken ze indrukken op
en halen dit diep naar binnen, door ze tot een onderdeel van hun
innerlijke beleving te maken. Maar teveel indrukken achter elkaar, of
een te heftige indruk ineens, kan tot uitputting leiden. Het kind raakt
zo vol dat het minder goed gaat functioneren. Er ontstaat overprikkeling.
Dat kan zich uiten in teruggetrokken of juist heel druk gedrag,
woedeaanvallen, hangerigheid, op zichzelf willen zijn, huilen, boosheid
of concentratieproblemen.
Hoogsensitief is geen ziekte of stoornis, het is een karaktereigenschap.
Een karaktereigenschap die in onze maatschappij niet ideaal is.
Deze overgevoeligheid kan zich op vele manieren uiten, zoals emotioneel,
verdrietig of in de vorm van allergie of voedselintolerantie.
Soms hebben hoogsensitieve kinderen teveel in hun hoofd en staan te
weinig met de benen op de grond. Het zijn vaak heel speciale kinderen
die hun eigen kijk op dingen hebben, heel verrassend en opvallend
creatief in het vinden van oplossingen. Als of ze een extra zintuig
hebben die anderen ontbreekt. Door hun gevoeligheid en bepaalde manier
van handelen die niet binnen de gewenste patronen valt, niet binnen de
structuur van onze maatschappij valt, leidt dit regelmatig tot onbegrip.
Veel jonge HSPers hebben vaak last van goedbedoelende ouders en leraren
die hen willen helpen hun gevoeligheid te overwinnen. Dat maakt hen
angstig en juist daardoor kunnen ze moeilijke situaties minder goed aan.
Hun gevoelig van eigenwaarde en hun zelfvertrouwen krijgen een deuk en
zo raken ze in een negatieve spiraal van angst en overgevoeligheid.
Hieronder volgt een opsomming
van kenmerken onderverdeeld in 4 categorieën:
Kenmerken op lichamelijk gebied:
- veel zien, kleine
veranderingen waarnemen
- graag langs de
kant staan om te observeren
- scherp horen,
geluiden snel hard noemen
- geïrriteerd zijn
door kleine ongemakken, zoals een natte mouw of labeltjes in kleding
- intens reageren op
lichamelijke pijn
- subtiele geur- en
smaakverschillen onderscheiden
- gevoelige ogen,
licht snel fel noemen
Kenmerken op emotioneel
gebied:
- aanvoelen van
stemmingen en emoties
- zich snel zorgen
maken
- toetrekken naar
kinderen die buiten de groep vallen
- behoefte hebben
aan een rustige omgeving met niet teveel mensen
- moeite hebben met
veranderende omstandigheden
- de kwetsbaarheid
van anderen zien en begrijpen
- tijd nodig hebben
om aan een nieuwe situatie of omgeving te wennen
- inlevingsvermogen;
zich goed verplaatsen in de gevoelens van anderen
- niet van
verrassingen houden
- op jonge leeftijd
in staat zijn tot zelfreflectie
- niet in het
middelpunt van de belangstelling willen staan
Kenmerken op mentaal
gebied:
- een goed geheugen
hebben
- voor de leeftijd
over een grote woordenschat beschikken
- snel van de ene
gedachte naar de andere associëren
- diepzinnige vragen
stellen
- eindeloos willen
weten “waarom”
- resultaten van
rekenen blijven achter bij de rest van de vakken
- een goed gevoel
voor vreemde talen hebben, maar die graag in de praktijk leren via
conversatie ( dan liever uit een boekje)
- kennis op school
niet letterlijk willen of kunnen reproduceren, maar liever creatief
toepassen
- moeite hebben met
structureren en organiseren
- een hekel hebben
aan oefenen en herhalen
- dichtklappen of
zenuwachtig worden bij feitelijke, gesloten vragen
- liever belevend
lezen dan begrijpend lezen
Kenmerken op spiritueel
gebied:
- eigen wijsheid,
heel gericht de eigen weg volgen
- vol levenslust,
heel blij en enthousiast kunnen zijn
- zeer hechten aan
de waarheid
- gericht zijn op
liefde en vrede
- diep nadenken over
levensvragen
- sterke binding
hebben met de natuur (planten, dieren)
- blijk geven van
respect voor het leven en voor andere mensen
- wat tegenover
elkaar staat tot harmonie brengen
- geesten of
entiteiten ervaren
- communiceren met
elfjes, kabouters etc.
- telepathische
vermogens bezitten
- gebeurtenissen
voorzien
- licht en kleuren
waarnemen
- herinneringen aan
vorige levens hebben
Kenmerken algemeen:
- Ze zijn gevoeliger
voor indrukken en prikkels en hebben meer tijd nodig om die te
plaatsen en te verwerken. Soms raken ze “overprikkeld” en moeten ze
zich even kunnen terugtrekken.
- Zijn graag alleen
- Raken gemakkelijk
overstuur door fel licht, sterke geuren, harde geluiden, schrikken
gemakkelijk
- Heel gevoelig voor
pijn
- Hebben meer rust
nodig
- Staan niet graag
in de belangstelling, maar kiezen een plaats aan de zijkant
- Vangen informatie
en stemmingen op die anderen ontgaan. Ze voelen zich vaak
verantwoordelijk en nemen het op zich als er negatieve dingen
gebeuren.
- Ook raken ze
beïnvloedt door stemmingen van anderen
- Zijn
perfectionistisch en werken daardoor trager of blokkeren soms
- Raken geïrriteerd
als mensen proberen hen te veel dingen tegelijk te laten doen
- Zijn vaak heel
creatief. Ze zijn heel taalvaardig en houden van ingewikkelde
problemen oplossen.
- Heeft een sterke
binding met de natuur
- Hebben een rijke
en complexe innerlijke belevingswereld
- Kunnen diep
geroerd raken door kunst of muziek
- Houden zich strak
aan de regels. Strenge straffen en aanmaningen werken niet.
- Zijn heel
consciëntieus
- Veranderingen in
hun leven brengen hen van hun stuk
- Voelen zich vaak
anders, niet normaal en lopen meer risico op pesten en uitsluiting
- Vaak zijn ze
kieskeurig met vrienden en houden ze niet van jeugdbewegingen en
uitgaan. Voelen zich ongemakkelijk als er veel om hen heen gebeurt.
- Worden door hun
ouders en leraren gevoelig of verlegen gevonden.
Bevestiging
Hoe moet je omgaan met
hooggevoelige kinderen? Door zoveel mogelijk hun natuurlijke ingevingen
en de ervaringen die ze willen opdoen te bevestigen. Hooggevoelige
kinderen weten vaak heel goed wat ze willen en welke uitdaging ze nodig
hebben om zich te ontplooien. Om de ervaringen van deze kinderen een
kans te geven zullen ouders in de meeste gevallen moeten proberen hun
eigen verwachtingen en opvattingen opzij te zetten.
Enkele aanwijzingen om
het kind te bevestigen:
-
Dwing niet, geef
het kind de ruimte en de tijd om zijn eigen weg te volgen. Hij zal
de stappen die hij nodig heeft voor zijn ontwikkeling op zijn eigen
moment nemen. Nieuwe situaties of een nieuwe omgeving benadert hij
op zijn eigen wijze, bijvoorbeeld door toe te kijken en waar te
nemen ( en dat kan gemakkelijk maanden duren).
-
Neem angsten
serieus, ook al lijken ze jou nog zo onbeduidend of irreëel. Laat
het kind erover vertellen terwijl jij luistert, praat er samen over
of bedenk speelse oplossingen. Lachen, ongeduld, boosheid of voor
schut zetten zal het kind al gauw te veel stress geven en tot
schaamte leiden of het gevoel afgewezen te worden.
-
Accepteer de
innerlijke wijsheid van het kind. Hij weet zelf wat hij nodig heeft
om zijn levenservaringen op te doen. Hij weet ook waar hij niet
hoeft te zijn. Ga je bijvoorbeeld toch met je kind naar een
spelletjesmiddag waar hij pertinent niet heen wil, dan zal die
situatie op wat voor manier dan ook absoluut niet bij hem blijken te
passen. “Ik zei het toch?” Laat hij je dan achteraf weten.
-
Vermijd strenge
straffen en emotionele uitvallen. Waar de meeste kinderen
gemakkelijk over een gemaakte fout heenstappen, kunnen hooggevoelige
kinderen hier uit zichzelf erg door van slag raken. Een korte,
rustige en duidelijke uitleg is daarom al voldoende om hen te wijzen
op ongewenst gedrag. Bovendien komen straf en heftige emoties diep
bij deze kinderen binnen, en kunnen leiden tot schuldgevoelens en
faalangst.
-
Breng regelmaat aan
in dag- en weekindeling. Regelmaat biedt houvast en leert een kind
dat de wereld te vertrouwen is.
-
Geef gerichte
opdrachten. Als je zegt: “Ruim je spullen op”, dan is de kans groot
dat je kind tien minuten later nog niets heeft gedaan. Niet omdat
hij je autoriteit op de proef wil stellen, maar omdat hij niet in
staat is zelf structuur in die opdracht aan te brengen. Zeg liever
“Doe je potloden in de doos”, en je zult zien dat het opruimen veel
beter gaat.
Grenzen
stellen
Kinderen hebben grenzen nodig om
zich te kunnen oriënteren. Hooggevoelige kinderen zijn vaak zo sterk
verbonden met de wereld om hen heen dat ze er te veel in dreigen op te
gaan. Ze hebben grenzen nodig om houvast te ervaren en een eigen
identiteit te ontdekken. Door van een begrijpende maar standvastige
volwassene te leren wat aanvaardbaar is kunnen ze gevoel van eigenwaarde
ontwikkelen, moed om uitdaging aan te gaan en vertrouwen krijgen in hun
eigen mogelijkheden. Dan leren ze een individu te zijn met eigen
behoeften en talenten, te midden van die wereld waarmee zich zo
verbonden voelen.
Hoe kun je hooggevoelige kinderen grenzen stellen zonder hen in
emotioneel en zintuiglijk opzicht te overweldigen?
Suggesties:
-
Praat rustig en
gebruik weinig woorden. Je kind aankijken en “nee ”zeggen zal vaak
al voldoende zijn.
-
Let op je
woordgebruik. Kinderen gaan, vooral als ze nog jong zijn, over het
algemeen af op de essentie van een zin, die wordt bepaald door het
werkwoord of zelfstandig naamwoord. Zet je het woordje “niet’ erbij
dan blijft die essentie hetzelfde voor het kind, terwijl jij het
tegendeel mee bedoelt, intuïtieve en hooggevoelige kinderen zijn erg
opmerkzaam en gericht op de kern van zaken, dus ook van zinnen.
Probeer bij het stellen van grenzen ontkenning in zinnen te
vermijden om de essentie van je boodschap duidelijk weer te geven,
bijvoorbeeld: I.p.v. “Niet aankomen”, liever: “Dat moet blijven
staan”. I.p.v. “Niet op de stoel staan”, liever: “Op de stoel gaan
zitten”.
-
Geef het kind zelf
de verantwoordelijkheid om een ongewenste situatie zelf te
beëindigen. Komt het kind bijvoorbeeld aan een kostbaar voorwerp dan
zeg je rustig zijn naam om aandacht te trekken. Op dat moment dat
hij je aankijkt zeg je: “Nee”. Dat moet blijven staan”. Vervolgens
wacht je af wat het kind doet. Blijft hij het voorwerp aanraken dan
herhaal je je woorden. Eventueel benadruk je ze door naar hem toe te
gaan, door je knieën te zakken en hem kalm maar vastberaden aan te
kijken. Je herhaalt je woorden nog eens en wacht net zo lang tot hij
het voorwerp zelf loslaat of met rust laat. Doet hij dat dan beloon
je hem met een blij: “Goed zo”.
-
Maak je grenzen
zichtbaar en tastbaar. Blijf het kind doorgaan met ongewenst gedrag
zet hem dan bijvoorbeeld even achter een deur of achter een streep.
Leg hem daarbij uit dat die deur of streep de grens voorstelt die
jij hem duidelijk wilt en dat jij hem erachter zet wanneer hij
erover heen blijft gaan. Let ook hier op je woordgebruik.
Onderwijs
Hoe leren hoogsensitieve
kinderen? Hoe verwerken zij informatie en wat voor instructie hebben zij
nodig tijdens de les?
Visueel-ruimtelijk denken.
Hoogsensitiviteit blijkt samen te hangen met sterk actieve functies van
de rechterhersenhelft. Via de rechterhersenhelft zijn we vooral
ingesteld op de wereld binnenin onszelf, ons innerlijke weten en voelen.
Het is de helft die samenhangt met sociale en emotionele vaardigheden.
Kijken we naar het verwerken van informatie dan is de rechterhersenhelft
verbonden met het visueel-ruimtelijk denken.
Hoogsensitieve kinderen ervaren de wereld om hen heen vooral via de
visueel-ruimtelijke functies. De meeste andere kinderen hebben juist een
voorkeur voor de linkerhersenhelft, met de auditief-volgordelijke
functies. Bij hoogsensitieve kinderen is zowel het visuele als het
ruimtelijke aspect belangrijk in de wijze waarop ze informatie opdoen en
verwerken. Dus, “zien” gaat voor “horen”, beelden gaan voor woorden en
ze letten erg op de indeling van de ruimte om hen heen.
Lesmateriaal en lesinstructies zijn vooral gericht op het audititief-
volgordelijke denken, verbonden met de linkerhersenhelft, Hoogsensitieve
kinderen moeten meedoen in een schoolsysteem waarbij wijze van spreken
een “taal’’ wordt gesproken die zij onvoldoende begrijpen, met gevolg
dat zij in de war raken en “dommer’ of ongemotiveerder lijken dan ze
zijn. Vaak verliezen ze in groep 3 alle interesse in school omdat ze
door een verkeerde lesinstructie moeite krijgen met automatiseren,
moeite krijgen met spelling en klinkerklanken gaan verwisselen. In hun
hoofd is het overvol, door het vele associëren zijn alle informatie door
elkaar en weten ze niet meer de juiste antwoorden te geven. Als
leerkracht heb je het idee dat er meer in deze kinderen zit dan eruit
komt. Ze scoren laag op avi- testen en Cito-toetsen, maar met een beetje
persoonlijke begeleiding of het loslaten van het tijdsaspect scoren ze
juist heel hoog. In de midden- en bovenbouw kunnen ze hun dag- of
weektaak niet goed structureren.
Onderpresteren
Voordat eventuele problemen
rondom hoogsensitiviteit bij het kind zelf worden neergelegd (omdat het
weinig weerbaar zou zijn, zich niet in de groep weet te handhaven of te
open staat) zou men zich moeten afvragen of het kind misschien onjuist
begeleidt wordt op school en teveel onderpresteert. Kenmerken van
onderpresteren bij hoogsensitieve kinderen zijn:
- slechte
concentratie
- laag of negatief
zelfbeeld
- faalangst, bang om
fouten te maken
- laag werktempo
- perfectionisme
- kwetsbaarder dan
voorheen, veel of snel huilen, woedeaanvallen
- clownesk gedrag
- wisselende
prestaties
- groot verschil
tussen schriftelijk en mondelinge uitdrukkingsvaardigheid
- teruglopen in
emotionele ontwikkeling, zich kinderlijker gaan gedragen
Ordening
Ordening is niet hetzelfde als
structuur, maar heeft er wel zijdelings mee te maken. Structuur heeft
vooral betrekking op de inhoud en het aanbod van het lesprogramma.
Iedere dag wordt de les volgens een vast patroon opgebouwd. De structuur
wordt vooral aangereikt via het gehoor van de kinderen (auditief). Er is
een vorm van structuur die kinderen niet via het gehoor maar via de ogen
tot zich nemen (visueel). We spreken dan van ordening. Hoogsensitieve
kinderen zijn visueel-ruimtelijk ingesteld en hebben dan ook behoefte
aan een juiste en vaste ordening. Met hun ogen willen ze graag iedere
dag hetzelfde beeld waarnemen. Ze weten dan waar ze aan toe zijn. Ze
ervaren houvast en veiligheid. Indien de ordening verandert ( dus het
beeld dat ze waarnemen), willen ze graag zien dat het verandert (ze
willen erbij zijn) of vooraf verteld krijgen dat het veranderd gaat
worden of veranderd is.
Een nieuwe situatie of een nieuwe omgeving betekent een nieuwe, voor
deze kinderen nog onbekende ordening. Hoogsensitieve kinderen zullen
eerst willen gaan staan om de ordening waar te nemen. Hoe verhouden de
delen zich ten opzichte van elkaar? Hoe is de dynamiek? Hebben ze het
complete beeld in zich opgenomen en hebben ze hun eigen rol daarin
duidelijk, dan pas zullen ze toetreden tot de situatie. Hoogsensitieve
kinderen met een sterk behoefte aan ordening kunnen bijvoorbeeld
problemen hebben met het jaarlijkse schoolreisje. Ze vinden het vaak
heel leuk om op schoolreis te gaan, maar toch zijn ze gespannen of zien
er vreselijk tegenop. Het betreft een nieuwe situatie: ze hebben geen
duidelijk beeld in hun hoofd waar ze naartoe gaan, hoe het er daar
uitziet, hoe de mensen zijn, etc. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld een
excursie, een feest, de eerste schooldag na de vakantie,
sinterklaasviering, carnaval etc.
De meeste scholen kennen in de onderbouw themahoeken waarin groepjes
kinderen samenspelen, zoals de poppenhoek, tekenhoek, de bouwhoek, de
timmerhoek en verfhoek. Dit heeft tot gevolg dat kinderen veel door
elkaar lopen. Ze hebben geen eigen tafel, geen eigen plek in de klas.
Bovendien doen alle kinderen verschillende dingen. Hoogsensitieve
kinderen kunnen daardoor een probleem krijgen met de ordening en houvast
missen. Een keer is niet erg. Maar iedere dag opnieuw houvast missen
heeft duidelijk een negatief effect. De gevolgen hangen samen met de
verschillende karakters van de kinderen; ze kunnen angstig en
teruggetrokken zijn, heel druk, sterk controlerend, erg moe, niet naar
school willen, en ook lichamelijke klachten hebben, zoals hoofdpijn en
buikpijn.
Hoe kun je herkennen dat een kind ordening mist? Bovengenoemde problemen
+ Voordat dergelijke problemen ontstaan, geeft een kind vaak al signalen
af, zoals:
- dicht bij de
leerkracht blijven
- niet van de plek
afwillen
- regelmatig huilen
omdat het niet naast een bepaald kind wil zitten
- regelmatig een
activiteit kiezen die aan een tafel gedaan kan worden
- geen activiteit
kiezen
- veel alleen willen
spelen
- ’s ochtends geen
afscheid willen nemen van de ouder(s)
- Regelmatig bij de
leerkracht zitten
Hoogsensitieve kinderen
kunnen ook moeite hebben met gym en spelen op het schoolplein.
Ze kunnen erg
kieskeurig zijn wanneer het gaat om lezen en om boeken. Ze hebben
behoefte aan eigentijdse jeugdliteratuur, die past bij hun beleving:
realisme, sprookje, fantasie, dieren, detective, historisch verhaal. Het
liefst geschreven in beeldende omschrijvingen in plaats van rationele,
feitelijke, logische, lineaire zinnen. LiHSK biedt boeken aan die
geschikt zijn voor belevend lezen en die aansluiten bij de
belevingswereld van hoogsensitieve kinderen. Deze boeken zijn geschikt
om thuis te lezen, voorgelezen te krijgen of om op school te lezen.
(Bestellen via de online shop van LiHSK).
Lezen op school
Er zijn drie manieren om met
lezen bezig te zijn:
- technisch lezen
- begrijpend lezen
- belevend lezen
Ad 3 belevend lezen
Hoogsensitieve kinderen
zijn minder goed in feitelijk analyseren van een verhaal in een boek,
zoals dat gevraagd wordt bij begrijpend lezen. Tijdens het lezen beleven
zij namelijk een verhaal. Ze leven zich helemaal in, zien het verhaal in
beelden voor zich en koppelen de gevoelens die het verhaal oproept aan
hun eigen innerlijke wereld. Deze kinderen kunnen heel goed aangeven wat
een verhaal met hen doet, wat ze erbij voelen. En ze vertellen graag
over wat ze zelf hebben meegemaakt. Dat noemen we belevend lezen.
Door belevend lezen gaan kinderen vooruit op zowel technisch als het
begrijpend lezen, het blijkt veel effectiever dan niveau lezen. Andere
voordelen van belevend lezen:
- ervaren
leesplezier
- minder moeite met
het lezen van de teksten
- leerkracht heeft
plezier in het geven van de lessen
- ze worden lid van
de bibliotheek
- lezen meer thuis
Hoe ga je
ermee om?
Als ouder of leerkracht van een
hooggevoelig kind, heb je de taak het kind te leren omgaan met de
eigenschap. Meer dan andere kinderen, hebben sensitieve kinderen
begeleiding van volwassenen nodig bij het groeien.
Liefdevolle aandacht.
Hsk’s hebben een grote behoefte aan liefdevolle aandacht, aandacht die
vanuit het hart gegeven wordt. Ze hebben het direct door als je niet
oprecht bent en raken hierdoor in verwarring en onzeker. Ze hebben extra
behoefte aan een veilige en geborgen thuisbasis waar vanuit ze de door
hen overweldigende wereld ingaan. Leer kinderen dat ze er mogen zijn,
dat ze hun gevoel mogen vertrouwen, geef hen de ruimte zichzelf te
ontdekken. Het opvoeden van een hsk vergt soms heel wat creativiteit en
doorzettingsvermogen van de ouders. Je kind heeft een aanzienlijke
handleiding en veel dingen gaan niet vanzelf. Is de liefde aanwezig, dan
geven ze je ook heel veel liefde en vreugde terug. Het zijn vaak heel
bijzondere fijne kinderen om te hebben!
Overprikkeling en eigenwaarde.
De aanpak van hsk’s is er op gericht overprikkeling te verminderen en
onnodige prikkeling te voorkomen. Dit betekent dat je als begeleider van
het kind stuurt in de hoeveelheid prikkels van buitenaf die op het kind
af kunnen komen en probeert de hoeveelheid prikkels van binnenuit te
verminderen door erover in gesprek te gaan met het kind. Jonge kinderen
zijn nog niet in staat om te gaan met overprikkeling en dat doen ouders
meestal als vanzelf voor hen.
Vanaf een jaar of 4 kunnen kinderen gaan leren hoe ze zichzelf kunnen
redden. Volwassenen moeten hen daarin sturen en het voorbeeld geven.
Voor hsk’s geldt dit extra. Ouders en leerkrachten zijn belangrijk in
dit leerproces doordat zij kunnen sturen in de positieve en negatieve
ervaringen die hsk’s opdoen. Als het kind eenmaal naar school gaat en
een eigen sociaal leven krijgt, zal het kind vaker in situaties
terechtkomen die moeilijk zijn. Gedurende deze fase heeft het kind de
steun en aanmoediging nodig om zichzelf door deze situatie heen te slaan
en ervan te leren. Praat met het kind over zijn gevoelens en doe ze niet
af als aanstellerij of onzin. Een andere belangrijke taak als volwassene
is het relativeren van negatieve ervaringen en het aanmoedigen van de
positieve. Stel zelf ook geen te hoge verwachtingen aan het kind. Goede
schoolresultaten zijn voor de toekomst minder belangrijk dan een goede
eigenwaarde. Iedere overwinning, hoe klein ook, is belangrijk. Benadruk
de activiteiten waarin het kind goed is en moedig dat aan. Probeer een
buitenschoolse activiteit te zoeken waar het kind haar eigen interesse
in kwijt kan of waar het goed in is.
Aan- en bijsturen.
In overprikkelende
toestand zijn hsk’s over het algemeen moeilijk aanstuurbaar, je kunt
niet meer tot hen doordringen. Straf geven of vermanend toespreken maakt
de overprikkeling door de extra stress alleen maar erger. Las liever een
time-out in en kom er later op terug. Of houdt ze gewoon een poosje
stevig vast als troost. Bedenk als het kind weer rustig is samen een
strategie om de volgende keer dat hsk’s moeten leren hiermee om te gaan.
Wel is het belangrijk de kritiek op een opbouwende manier te brengen om
extra stress te vermijden. Extra aandacht aan “probleemgedrag” op het
moment dat ze overprikkelend zijn, werkt meestal averechts.
Ook in niet overprikkelde toestand is het vaak moeilijk de aandacht van
het kind te trekken. Ze horen je wel maar ze zijn in gedachten zo bezig
met andere dingen, dat het niet tot hen doordringt. Dit is geen onwil!
Probeer op een rustige manier hun aandacht te trekken, loop naar hen toe
en maak oogcontact en raak ze even aan. Door hard te gaan praten of boos
te worden, maak je ze juist aan het schrikken en horen ze helemaal niet
meer wat je te zeggen hebt.
Tips voor leerkrachten
- Realiseer je dat
in elke klas enkele sensitieve kinderen zitten.
- Realiseer je dat
overprikkelende situaties erbij horen en dat hsk’s daarvan leren
maar bedenk ook dat teveel of te sterke negatieve ervaringen de
eigenwaarde omlaag halen.
- Hsk’s zijn meestal
slecht aanstuurbaar, ze lijken je niet te hebben gehoord doordat hun
gedachten elders waren. Dit is geen onwil, het is voor hsk’s extra
moeilijk lang op te letten. Het helpt hen er af en toe weer even bij
te halen. Als je het lukt hun interesse te wekken en hun aandacht te
houden, doen ze meestal enthousiast mee.
- Laat je niet
misleiden door een hsk die steeds afzondert en geen behoefte lijkt
te hebben aan contact met anderen. Tenzij ze echt moeten bijkomen
van een overprikkelde gebeurtenis, is de keus die ze maken om zich
af te zonderen een negatieve keus. Ze schamen zich snel en proberen
overprikkelde toestanden te voorkomen, of ze durven niet op anderen
af te stappen. Helpt het kind een handje en je zult zien hoezeer het
ervan opbloeit.
- Herken de
overprikkeling in de kinderen voor het uit de hand is gelopen en
stuur hierin bij. Denk eraan dat ook het sensitieve kind momenten
nodig heeft om even bij te komen en dat dit niet altijd in de pauzes
op het schoolplein gebeurt.
- Zoek naar de beste
strategie om het overprikkeling van elk kind om te gaan. Dat werkt
het best als je dat samen met het kind en eventueel de ouders doet.
Als het kind weet wat het aan je heeft en wat het moet doen in een
bepaalde situatie, is de kans kleiner dat het fout gaat.
- Bied structuur.
Als het kind weet wat er komen gaat, raakt het minder snel
overprikkeld. Geef een hsk bij voorkeur niet als eerste een beurt
maar laat het eerst even de kat uit de boom kijken. Het werkt
averechts om het kind proberen te beschermen door details achterwege
te laten. Voor hsk’s geldt nog meer dan voor anderen kinderen: wees
duidelijk en consequent.
- Realiseer je dat
sensitieve kinderen onder druk slechter presteren (tijdsdruk, iemand
die toekijkt, sociale druk van klasgenootjes) en ga ervan uit dat
hun tempo lager ligt. Dit lage tempo zegt niets over of ze iets wel
of niet beheersen. Misschien kun je de hoeveelheid werk iets
aanpassen.
- De complexiteit
van een taak of de manier waarop die wordt opgedragen kan al voor
teveel druk zorgen. Herhaal de instructies nog een keer samen met
het kind. Het helpt om de taak op te delen in kleinere stapjes.
- Probeer een
vriendschap met minimaal een ander kind aan te moedigen. Overleg met
ouders. Zet hsk’s liever niet steeds bij andere kinderen in
groepjes. Hsk’s kunnen beter uit de voeten in 1 op situaties dan in
groepjes.
- Aanmoedigen is van
groot belang. Met een klein zetje kunnen ze enorm groeien maar ze
durven vaak niet de eerste stap op eigen kracht te zetten. Ze
gedijen het best met vriendelijke en respectvolle aandacht. Neem de
tijd hen te leren kennen.
Advies en
hulpverlening
Hoogsensitiviteit is een
karaktereigenschap die bij 1 op de 5 kinderen voorkomt. Het begrip is
nog vrij onbekend bij ouders en leerkrachten, en de kans is groot dat
een hoogsensitief kind niet als zodanig herkend wordt. Mede daardoor
kunnen zich op school en in de opvoeding vragen en problemen voordoen.
Enkele vragen die er zijn bij ouders, opvoeders, leerkrachten:
- Hoe kan ik op
school uitleggen wat er met het kind aan de hand is?
- Hoe moet het kind
omgaan met alle indrukken die het opdoet?
- Hoe doe ik dat:
grenzen stellen zonder boos worden?
- Hoe weet ik of er
sprake is van hoogsensitiviteit?
- Het kind loopt
helemaal vast op school, hoe komt dat en wat kan ik eraan doen?
Trainingen sociale
vaardigheden of temperament-counselling zijn te overwegen al kunnen dat
soort trainingen juist ook weer extra belastend zijn. Het heeft pas zin
als het kind ook zelf gemotiveerd is om iets aan zichzelf te veranderen.
Daarom zijn dergelijke trainingen vaak pas zinvol vanaf ca 10 jaar.
Kinderen leren op een dergelijk training d.m.v. spelletjes en het
rollenspelen hoe ze dingen anders aan kunnen pakken. Ook leren ze op een
dergelijk training “open” naar hun omgeving te kijken i.p.v. hun eigen
projectie van een situatie te gebruiken.
Testje
Antwoord met “ja” als het in
ieder geval enigszins voor het kind opgaat of gedurende een aanzienlijke
periode in het verleden opging. Antwoord met “nee” als het niet speciaal
of helemaal niet opgaat voor het kind. Als je 13 of meer vragen met “ja
”hebt beantwoord, is het kind waarschijnlijk hoogsensitief. Echter ook
als je 1 of 2 vragen met “ja” hebt beantwoord, maar ze zijn in extreme
mate waar, heb je wellicht ook reden om het kind hoogsensitief te
noemen.
Het kind…
- schrikt snel
- heeft last van
kleren die kriebelen, naden in sokken, of kledingmerkjes tegen
zijn/haar huid
- houdt over het
algemeen niet van grote verrassingen
- leert meer van een
vriendelijke terechtwijzing dan van strenge straf
- lijkt mijn
gedachten te lezen
- gebruikt moeilijke
woorden voor zijn/haar leeftijd
- ruikt elk vreemd
geurtje
- heeft een
scherpzinnig gevoel voor humor
- lijkt zeer
intuïtief
- is moeilijk in
slaap te krijgen na een opwindende dag
- heeft moeite met
grote veranderingen
- stelt veel vragen
- wil zich verkleden
als zijn/haar kleren nat of zanderig zijn geworden
- zeer gevoelig voor
pijn
- kan slecht tegen
een luidruchtige omgeving
- heeft oog voor
detail (iets dat van plaats is veranderd, een verandering in iemands
uiterlijk)
- kijkt eerst of het
veilig is alvorens ergens in te klimmen
- presteert het best
wanneer er geen vreemden bij zijn
- beleeft de dingen
intensief
(uit: het
hoogsensitieve kind, help je kind op te groeien in een wereld die hen
overweldigd).
Hoogsensitieve kinderen zijn echter niet allemaal gelijk. Er zitten
verschillen in de mate van gevoeligheid en ook waarvoor ze gevoelig
zijn. Meestal weet je als opvoeder wel dat het kind hoogsensitief is. Je
weet dat je soms moet helpen tot rust te komen. Je hebt geleerd dat het
kind gevoelig is en extra steun nodig heeft. Je hebt geleerd dat je hem
of haar omzichtiger moet benaderen dan andere kinderen. Je weet dat je
geen kriebelkleding moet kopen, je kent de soms pietluttige
eetgewoonten, je houdt rekening met het feit dat je kind genoeg rust
krijgt, je helpt het kind zich staande te houden in stressvolle
situaties, zet de tv uit als ze huiswerk moeten maken, je bereidt het
kind voor op veranderingen en zorgt dat het niet voor grote verrassingen
komt te staan. Wat kan je nog meer doen? Zorgen voor: voldoende slaap,
gezonde voeding, ontspanning, goed contact en zorgen dat ze de gevoelens
niet opkroppen.
Literatuur
-
Titel;
Hoogsensitieve personen. Auteur; Elaine N. Aron. Hoe overeind te
blijven in een wereld die je overweldigd. Het boek beschrijft
overzichtelijk alle kanten van de eigenschap en wat je als hsp
tegenaan kunt lopen. De feiten die Aron zelf heeft verzameld na
gedegen onderzoek, worden afgewisseld met eigen ervaringen en uit
haar werk als therapeut.
Inhoud; Zelftest; feiten over hoogsensitief te zijn; dieper graven;
algemeen gezondheid en levensstijl voor hsp’s; kindertijd en
puberteit in een nieuw kader plaatsen; sociale relaties; het goed
doen op je werk; intieme relaties; het helen van diepere wonden;
artsen, medicijnen en hsp’s; ziel en geest.
-
Titel; Het
hoogsensitieve kind. Auteur; Elaine N. Aron. Help je kind op te
groeien in een wereld die hen overweldigd.
Het boek behandeld alle facetten van het hoogsensitieve kind; de
eigenschappen, testje of het kind sensitief is, hoe je het best om
kunt gaan met de eigenschap van het kind, de schooltijd,
vriendschappen, als het niet vanzelf gaat, als je zelf ook
hooggevoelig bent, van baby tot pubertijd.
Inhoud; deel 1: Het hoogsensitieve kind in vogelvlucht. Deel 2: Van
baby tot volwassene.
-
Titel;
Hoogsensitieve personen in de liefde. Auteur; Elaine N. Aron.
Hoe ga je om met relaties als de wereld je overweldigd.
Een boek wat zowel hoogsensitieve personen als hun partners zullen
aanspreken. Het is vernieuwend en herkenbaar, laat ons zien wat onze
rol is in de maatschappij.
Inhoud; Ben je hsp; intimiteit; verliefd; liefde tussen hsp’s en
niet hsp’s; creëren van een bevredigende sensitieve relatie;
seksualiteit; spirituele pad Van hsp’s; ruziemaken zonder stress.
-
Titel; Leven met
hooggevoeligheid. Auteur; Susan Marletta-Hart.
Van opgave tot opgave.
Dit boek behandelt onder meer de spirituele kant van
hooggevoeligheid. Eigen inzichten worden afgewisseld met verhalen
van ervaringsdeskundigen. Bovendien beschrijft ze vaak heel
praktisch manieren om goed met gevoeligheid om te gaan; op het werk,
privé en relaties. Er wordt aandacht besteed aan het vinden van een
goede balans in jezelf.
Inhoud; Hooggevoeligheid, een karakter eigenschap; lichaamsbeleving;
in de wereld staan; kwaliteiten; hooggevoelige kinderen; therapieën
en strategieën.
-
Titel;
Hooggevoeligheid als uitdaging. Auteur; Marian van den Beuken.
Aandacht brengen en de positieve kanten ervan belichten. Zij wil
bereiken dat hooggevoelige mensen en anderen meer zicht krijgen op
de speciale gave die hooggevoeligheid is: een bron van kracht en
levenslust.
Inhoud; Gevoeligheid is een gave; iets over mijzelf; wat is
hooggevoeligheid; wees de poema die je bent; de kracht van de
prinses op de erwt; communiceren met de minder gevoelige medemens;
alles in orde, moeiteloos en vreugdevol; eigenaardigheid; tot
overvoerd geraakt… en dan?; omgaan met negativiteit; angst
hanteerbaar houden; over het transformeren van gevoelens; stilte in
de herrie; recepten om gelukkig te zijn; stel je eens voor…..
-
Titel;
Hooggevoeligheid als levenskunst. Auteur; Marian van den Beuken.
Bemoedigend en inspirerend boek voor mensen met gevoelige zintuigen
en een gevoelig zenuwstelsel. Ermee leren omgaan is voor ieder
persoonlijk een levenswerk. Het is oefenen in levenskunst: met
liefde, geduld en toewijding leren zijn met wat er is, ook met
datgene wat onverdraaglijk lijkt. Uiteindelijk leidt dat tot grote
innerlijke vrede en zijnskracht.
Inhoud; Eigenheid; oefenen; het grotere geheel zijn.
-
Titel;
Hooggevoeligheid als kracht. Auteur; Marian van den Beuken.
Gevoeligheid wordt nogal eens beschouwd als zwakte. Als je een
gevoelige aard echter accepteert, respecteert en beschermt, kun je
haar leren hanteren als een instrument. Dan blijkt er in het
kwetsbare een kostbaar schat te schuilen: de kracht van je eigen
natuur.
Inhoud; Hooggevoeligheid als kracht; eb en vloed; een groot vermogen
om lief te hebben; het geheim van de tedere krach; in je eigen
kracht gaan staan, dat geeft energie; stilte als fundament.
-
Titel;
Hoogsensitiviteit als kracht. Auteur; Carolina Bont.
Werken met je intuïtie.
Dit boek gaat over hoe hoogsensitiviteit een extra dimensie aan je
leven kan toevoegen. Als het samengaat met een goede ontwikkelde
weerbaarheid geeft hoogsensitiviteit je toegang tot het inzicht en
de beschermende kracht van je intuïtie.
Puttend uit een leven lang persoonlijke en professionele ervaring
reikt Carolina Bont talloze manieren aan om effectiever om te gaan
met je emoties, de signalen die je lichaam je geeft en de manier
waarop je denkt.
Inhoud; Hoogsensitiviteit; Sensitieve weerbaarheid; hoofd en hart in
balans; liefdesrelaties; hoogsensitieve kinderen; hoogsensitiviteit
als kracht 12 stappen.
-
Titel;
Nieuwetijdskinderen. Auteur; Carla Muijsert- van Blitterswijk.
Een helder, vriendelijk en toegankelijk boek voor spiritueel
geïnteresseerden die een gevoel kind hebben. Dit boek gaat over
nieuwetijdskinderen en dus eigenlijk over hooggevoelige kinderen.
Het belicht de positieve kwaliteiten, hoe kinderen deze wereld
ervaren en hoe ze in de problemen kunnen komen. Er staat veel
nuttige informatie en tips over hoe je kunt omgaan met de problemen
waar deze kinderen nogal eens te maken krijgen, bijvoorbeeld in het
onderwijs. Het boek heeft zowel een praktische als een spirituele
invalshoek en is daarom ook leuk om te lezen.
-
Titel;
Overlevingsgids voor hooggevoeligen. Auteur; Kyra Mesich
Voor alle mensen die zeer gevoelig zijn voor de vele prikkels uit
hun omgeving. Het boek bevat allerlei handige tips, adviezen en
meditatieoefeningen en visualisaties.
Inhoud; een praktische gids voor omgaan met je hooggevoeligheid, in
het bijzonder gericht op mensen die kampen met psychische problemen.
Artikel;
Norea en het witte paard (door Gerard van der Veen)
Het kind vloog over de velden. Op
de wind leek ze, niet begrensd, onberekenbaar en vol van de groene
vreugde van de aarde. Ze was nog niet zo goed als niemand, daarom was ze
zo goed als alles. Ze kon neerhurken bij een bloem of een bij, en totaal
opgaan in verwondering.
Zo begint Norea, een roman van Marianne Frederiksson. Norea is
intuïtief, gevoelig, een met de bron van leven en vriendin van alle
dieren. Bovendien heeft ze een ongewone gave: ze ziet de stenen dansen
en ze neemt de doden waar. (wij zeggen: ze beschikt over paranormale
vermogens). Norea kan dan ook zo maar symbool staan voor hoogsensitieve
kinderen. En net als veel van dergelijke kinderen groeit Norea op in een
omgeving waar ze duidelijk “anders” wordt gezien. Het valt Eva, de
moeder van Norea, zwaar om de vermogens van haar dochter te accepteren.
Zelf baseert Eva zich op kennis verkregen door onderricht en jarenlange
ervaring. Norea’s intuïtieve weten en haar vanzelfsprekendheid om in het
verborgene te kijken, jagen Eva angst aan. Dergelijke gaven schudden aan
haar veilige wereldbeeld, waarin alles verklaarbaar is. Ook Norea’s
broer en de andere kinderen vinden het meisje vreemd. Haar broer beweert
dat ze zich dingen inbeeldt. De andere kinderen komen thuis met verhalen
over Norea die met de doden spreekt. Dat maakt de volwassenen bang en
die angst brengen ze over op hun kinderen.
Mensen zijn behoeftewezens. Dat begint al direct na de geboorte, wanneer
een baby voeding, verschoning, warmte en geborgenheid nodig heeft. Het
is daarvoor aangewezen op de ouders. Op geen enkele wijze is een jong
kind in staat die behoefte zelf te bevredigen. Als de ouders niet of
onvoldoende of op onvolledige wijze aandacht aan die behoefte schenken,
dan wordt het kind bedreigd in zijn ontwikkeling. Het niet vervullen van
fysieke behoeften, zoals voeding en warmte, vormt een bedreiging voor
fysiek leven. De emotionele en intellectuele ontwikkeling komt in de
knel wanneer een kind onvoldoende vervulling ervaart in zijn behoefte
aan troost, gerustelling, aanraking, bevestiging van zijn waarnemingen,
uitdaging en ontplooiing. Zonder die vervulling zal een kind onvoldoende
in zijn lichaam en zijn “ik” kunnen aarden. Een kind kan zijn behoefte
heel direct aangeven. Hij zal schreeuwen en huilen. Heeft dit echter
geen zin omdat de ouders bijvoorbeeld dergelijke signalen anders
interpreteren dat het kind ze bedoeld heeft, dan zal hij op omslachtige
wijze vragen om aandacht. Hij wordt gehoorzaam of juist onhandelbaar,
gaat zich lief gedragen of wordt heel brutaal, neemt alles wat hem
verteld wordt voor waar aan of wil juist op geen enkele wijze noch op
school, noch thuis iets van autoriteiten aannemen. Het kind verloochent
zichzelf, net als Norea deed. Het verliest daarmee het vermogen bewust
met de eigen kwaliteiten om te gaan. Waarden als begrip, mededogen en
verdraagzaamheid komen in de verdrukking.
Een kind als Norea staat op een andere wijze in het leven dan men over
het algemeen van kinderen verwacht. Ze heeft geen besef van tijd, neemt
waar wat anderen niet zien en is sterk verbonden met de natuur. Veel
kinderen van deze tijd zijn “anders” dan anderen, zonder dat echt zelf
als zodanig te ervaren. Voor henzelf zijn de waarnemingen die ze doen
heel reëel. Hun behoefte om door ouders en leerkrachten in die
waarneming bevestigd te worden is even groot als bij andere kinderen ook
al verschild dan misschien de inhoud van de waarnemingen. Kinderen
hebben bevestiging nodig om te kunnen aarden. Voor hooggevoelige
kinderen betekent aarden “er durven te zijn”, omdat zij voldoende
bevestiging krijgen van hun emotionele en intuïtieve beleving.
Hoe bevestigen de ouders de kinderen? Door hun natuurlijke ingeving te
volgen en de ervaring te doorzien die ze ermee willen opdoen. Er zijn
ervaringen die een kind 1 of hooguit 2 maal meemaakt. Dat zijn kritieke
momenten in de opvoeding, waarop de reactie van de ouders zeer bepalend
is voor de ontwikkeling van het kind. Norea’s beleving bij de rotswand
is er zo1. Haar behoefte om ervaring op te doen en de wijze waarop
vraagt om bevestiging. Later zal die niet toereikend meer zijn, want
conclusies zijn dan al getrokken uit de allereerste reactie van de
ouders.
Norea’s belevenis is op het scherpst, op de grens tussen leven en dood.
Dat kan angst oproepen bij de ouders. Veel kinderen van deze tijd maken
dingen mee op gebieden waar ouders onbekend mee zijn, die zij afkeuren
of die hun angst aanjagen. Herinneringen hebben aan vorige levens is
daar een voorbeeld van. Reageren op ouders vanuit onbegrip of angst dan
drukken zij een stempel van afkeuring op de ervaring van het kind een
kans krijgt.
Uit de verschillende manieren waarop de ouders van Norea reageren op
haar belevenis is een wijze les te trekken. Niet alleen over de
benadering, maar ook over de gevolgen daarvan voor het kind. Eva
reageert verwijtend: “Je bent ook niet goed wijs, jij! Wij mogen
dankbaar zijn dat dat arme dier slimmer is dan jij”. Norea reageert met
schuldgevoel en wanhoop, want haar ervaring wordt ontkend. Door die
afkeuring zal het gebeuren verdringen waardoor de boodschap ervan
verloren gaat. Met gevolg dat er onbegrip ontstaat tussen Norea en het
witte paard.
Adam, de vader van Norea reageert anders. Hij ziet de waarde van de
ervaring in. Hij geeft er vorm en betekenis aan, zonder preek af te
steken vol eigen interpretaties. Norea’s ervaring wordt bevestigd, als
waardevol en leerzaam. Door de benadering van haar vader zal bij Norea
vertrouwen ontstaan: in de ouder die respect toont, en in het eigen “ik”
als belangrijke bron van ervaring. Het kind zal er durven zijn en het
belang erkennen van lichamelijkheid. Aarden krijgt daarmee de betekenis
van het overbruggen van, (de woorden van vader). Als het kind vertrouwen
en bevestiging krijgt dat hij in verwondering mag rondkijken in de
wereld dat hij ervaringen in vrijheid mag opdoen, dan is er geen
onderscheid tussen het innerlijke en het uiterlijke leven.
Samengesteld door: Sandra
Wenneker - OPDC Zuidoost Drenthe |